Kavuşmak Bir Uzak Mevsimin Adı

Kavuşmak bir uzak mevsimin adı
Kıvrıldı önümde uzadı yollar
Kaldırım dedim ve parke taşları
Hayal dedim büyüyen gölgem
Kaybolan ışığı korkarak gördüm
Gün dedim bitiyor şimdi
Bir yaprak daha düştü toprağa
Çürümek ölümün korkunç evinde
Umudumdan parça parça götürüyor martılar
Yine yavaş yavaş çöküyor gece
Şimdi üşüyorum ve sırtım çıplak
Yağmur mu kar mı dolu mu desem
Kavuşmak bir uzak mevsimin adı
Menzil hiç uğrak olmayan diyar
Kaybolmanın tadı bu
Hiç sevmesen de
İnsan diyorum şimdi
Acının çilenin ebedi süvarisi

21:46 - 23/9/2006 - yorum yaz