EN BÜYÜK HATAM!!!

hayatımda yaptığım ve yapmaya devam ettiğim en büyük hatam insanların bana söylediği sevgi sözlerine inanmak...

20:45 - 13/10/2006 - yorum {9} - yorum yaz

MELANKOLİK YÜREK

Neler neler yaşandı tek bir gecede
Anlasam mı, ağlasam mı bilemiyorum
Taşamayan bir nehir var bu sinede
Saklasam mı, haykırsam mı bilemiyorum

Neler neler sığmazdı tek bir geceye
Gülüşmek mi, sevişmek mi seçemiyorum
Sonra bir duruluk gelir sineye
Ağlasam mı, çağlasam mı seçemiyorum

Belki yine girersin bir gün geceme
Küskünlükmüş, dargınlıkmış istemiyorum
İşledim nakış nakış seni sineme
Bir Allah’tan, bir de senden geçemiyorum

...:::MAHMUT FERİT:::...

20:42 - 13/10/2006 - yorum {1} - yorum yaz

Anne, Mutluluğun Resmini Çek

Sözcükler insan yaşamında önemlidir.
İster can yakarsın, ister sevişirsin...
Bugünsözcüklerim dağıldı... Toparlamak bir yanı her biri ipe takılı çamaşırlar gibi karmakarışık.
Yorgun sözcüklerim...
Üzgün sözcüklerim...
Manasızlıklardan yoruldu...
Kirlenen dünya da kirlenen sözcükler...
Fotokopi haberlerden, yorumlardan, eleştirilerden yoruldu, sözcükler...
Yaşama dair kalitesizlikten... Bozuk yollarda atılan yamuk adımlar gibi... törenlerden, açlıktan, savaştan, trilyonlardan kuruşa metelik sallamaya, büyük adamların ne denli küçük olduklarını dile getiren sözcüklerin bıraktığı lekeli yalanlara...
Herkes bir birine pişti yapıyor; elindeki kağıtları göre göre...
‘ben .... ‘ öyle büyüdü ki, sözcüklerin dışına fırladı, yapıştı fotoğraflara, dillere...
Sözcükler boğuldu.
İsimler aynı, kişiler aynı; fotoğraflar aynı... 50 yıllık sahnenin küflenmiş senaryolar yine sahnede...
İşte sözcüklerimin sustuğu anda Deniz,"Anne, mutluluk fotoğraf yarışması varmış. Katılsana..." diyor.
-Mutluluğun resmini Abidin Dino yapamamış!.. O nereden çıktı?
-Okulda, öğretmenimiz söyledi... Sen mutluluğun fotoğrafını çekersin anne....
"Çekerim, kolay" sözleri döküldü.
Düşündüm... Fotoğrafta çocuk olmalı..
Elmaşekerli, dondurmalı, balonlu... Üzerinde kırmızı el örgüsü kazak...
İlikleri açık yelek...
Kolay mı, mutluluğun resmini yakalamak?
O resmi yıllar önce kızımın yüreğinde sakladım...
Kızım Deniz’in ilk adım anıları içinde ‘uçan balon’ vardır.
Bursa’nın oksijeni Kültürpark’tan içeriye adımımızı atar atmaz, satın aldığımız balonu bileğine bağlar dolaşırdık. İki çocuk...
Hayvanat bahçesi kutu gibiydi... Kırmızı popolu Naciye adlı Maymunu ziyaret etmeden, tavşanlara havuç vermeden ayrılamazdık... Hele ki, dünyanın en büyük sanat eserini kanatlarında taşıyan tavuskuşunu seyrettik mi, keyfimize diyecek yoktu.
En büyük mutluluğumuz dabalonun gökyüzüne uçan halinde coştuğumuz anlar .
Zira balon yüzünden bir çok çocuğun canının yandığı bir ülkede yaşıyorum .
Zehirli gazlarla doldurulan balonlarda yanan çocuk elleri, yüzleri...
Kolay mıdır, çocuğun elinden balonu alıp gökyüzüne salıvermek?!
O kocaman rengarenk balonlu gezinin sonunda, ‘hayda özgür bırakılım balonu" sözlerini anlayamayan minik kızım, Öyle mutlu oluyordu ki, balonu bileğinden çıkartıp, gökyüzüne doğru uçtuğu anlarda...
-Nereye gitti, yıldızlarla oynamaya...
Öğrenmişti, balon evden içeri girerse tehlike olabilir .
Onun uçmayan bir sürü renkli balonlardan odası vardı
O balonu uçururken yaşadığı coşku... Balonu uçurduğu an gökyüzüne gülücükler salıyor, uçuyordu...
O fotoğrafı çoktan çekmişim...
Ödülüm de, bugün 16 yaşındaki Deniz’imin, sorgulayan, hakkını arayan, sözcüklerin peşinden koşma cesaretini yüreklice yaşaması... Göz bebeklerine gülücüklerin yapışması...
Darısı mutluluğun fotoğrafını çekmek isteyenlerin başına...

23:13 - 7/10/2006 - yorum {5} - yorum yaz

Gidemediğim Yerdeyim Hâlâ

soğuk bir kantaşıyım

gidemediğim sokağın

ömrüme sığmayan

gözlerindeki ışığı

yakacak beni bir gün

günyatağımdan ne kumlar

aktı gecenin kum saatinde

yolum uzun, seslenmek zor

bulutlara yer kalmadı

yaz sürüyor buralarda hâlâ

yine sonbahar

tenimde ilk çiyi

içimde derin bukağı

böğürtlen dalından

sarkınca başaşağı

göz kırpar sokak çocuğu

gidemediğim yerdeyim hâlâ

sevda kekiği topraklarda

yalnızlık sürer hükmünü

k ı r ı k  a y n a l a r d a

21:53 - 23/9/2006 - yorum {10} - yorum yaz

KONUŞAMIYORUM

Kaç sürgün umut yansımıştır
kırık aynasından düşlerime,
bu karanlık gecenin.
-ki bilinmez-
Ürkek bir fısıltı olur aşkın cümlesi dudağımda
ve izi kalmaz dilimde şimdi hiçbir hecenin...

21:51 - 23/9/2006 - yorum {2} - yorum yaz